سنگ خورشید
تاریخچه سنگ خورشید
سنگ خورشید حداقل برای چند صد سال شناخته شده است. ذخایر ساناستون اورگن توسط بومیان آمریکایی کشف شده است که سنگهای قیمتی را جمع می کنند ، آنها را به صورت گنجینه نگه داشته و یا معامله میکنند. گاهی اوقات مرده های خود را با یک کیسه کوچک از سنگ دفن می کردند. ذخایر سنگ خورشید در نزدیکی دریاچه بایکال در روسیه در اوایل دهه 1800 و ذخایر جنوب نروژ در اواخر دهه 1800 معدنکاری شدند. برخی از آنها هنوز در این مناطق تولید می شوند. در ایالات متحده ، استفاده عادی از سنگ خورشید توسط گوهرتراشان در اوایل دهه 1900 آغاز شد. در آن زمان کمپانی تیفانی ( Tiffany & Company ) معادنی را در نزدیکی جامعه Plush اورگن ثبت کرد. در آنجا اولین معدن تجاری سان استون در ایالات متحده افتتاح و جواهرات با تراش دامله و فست این سنگ تولید کردند. آنها سنگ های شفاف را “الماس مخملی” می نامیدند.
ظاهرا تلاشهای آنها برای سنگ خورشید انتظارات تیفانی را برآورده نکرده است زیرا آنها تولید را متوقف و معادن خود را فروختند. در اوایل دهه 1980 ، ذخایر جدید سنگ خورشید قادر به حفظ عملیات معدنکاری تجاری در ایالت اورگن کشف شد. کنگره آمریکا در سال 1987 بصورت رسمی نام “سان استون اورگن” را سنگ این ایالت نامید و این شهرت، توجه جامعه گوهرتراشان ایالات متحده را به این سنگ برانگیخت.
سان استون ؛ سنگی از جنس فلدسپار
گروه فلدسپار بسیار گسترده است. دو شاخه اصلی از درخت خانوادگی فلدسپار وجود دارد. فلدسپارهایی که حاوی پتاسیم هستند و نوع دوم که حاوی مخلوطی از کلسیم و سدیم هستند. سان استون جزو شاخه فلدسپار حاوی پتاسیم است. اینها ارتوکلاز هستند ، که شامل انواع سنگهای قیمتی مون شامل استون ، سان استون ارتوکلاز و میکروکلین که شامل نوع گوهری آمازونیت است. شکل بدون پدیده خاصی از ارتوکلاز فلدسپار در موارد نادر در جواهرات استفاده میشود. گاهی اوقات به صورت تراش فست ، رنگ آن معمولاً زرد شفاف است. گونه های گوهر در این خانواده فلدسپار شامل لابرادوریت و الیگوکلاز هستند.
سنگخورشید ؛ گوهری با درخششی خاص
سان استون (Sun Stone) یا “سنگ خورشید” نوعی فلدسپار پلاژيوكلاز شفاف تا ماتی است که میانبارههای ریز معدنی درون آن وقتی در مقابل نور قرار گیرند درخشش و جرقه خاص فلزی مانند به نمایش میگذارد. این اجزاء معدنی معمولاً دارای جهت گیری مشترک بوده و نوری که وارد سنگ می شود از زاویه مشترک از آنها منعکس می شود.
این باعث ایجاد درخششی از ذرات در چشم ناظر می شود که آنها را با زاویه مناسب نوری مشاهده می کند. این ویژگی نوری با عنوان “آونتورسنس (aventurescence)” شناخته می شود. اونتورسنسی خودش نوعی “اثر شیلر” است ولی با جرقه و تلالو بیشتر که معمولا ما در اونتورین و فلدسپار آونتورین که همان سان استون است میبینیم. پدیده آونتورسنسی نور تولید شده توسط سان استون را می توان با سه عمل مختلف مشاهده کرد:
- حرکت سنگ در نور
- حرکت موقعیت نور
- حرکت چشم ناظر
سنگ خورشید همچنین به عنوان “هلیولیت (heliolite )” و معمولاً اگر پدیده اونتورسنسی داشته باشد با نام “فلدسپار آونتورین” شناخته می شود. ارتوکلاز و پلاژیوکلاز گوهری نیز از این نام بی بهره نمانده است. این سنگ را به صورت دامله ، مهره و مجسمه های کوچک برش خورده تراش میدهند. از شفاف ترین قطعه ها برای تولید گوهرهایی با تراش فست استفاده می شود.
اینکلوژنهایی که سبب مرغوبیت سنگ میشوند
اینکلوژنها ذرات مواد خارجی گیرافتاده درون یک سنگ هستند. آنها باعث کاهش وضوح سنگ می شوند و معمولاً مرغوبیت آن را کاهش می دهند. با این حال ، برخی از میانبارههای موجود در سنگ خورشید می توانند کیفیت و مرغوبیت یک گوهر را تقویت کنند. این اجزاء صاف ، صفحه ای شکل ، بسیار بازتابی هستند و دقیقاً در امتداد محور کریستالوگرافی میزبان خود قرار گرفته اند.
مطالب مرتبط
سنگ کریستال (دُر کوهی)
کلمه کریستال سنگ از کلمه یونانی کریستالوس گرفته شده است و از آنجایی که سنگ کریستال کوارتز شفاف و بی رنگ بود، یونانی ها که در گذشته از خواص سنگ کریستال کوارتز استفاده می کردند، تصور می کردند که این کریستال ها مایعاتی هستند که از دل خارج می شوند. از کوه، برای همیشه تبدیل به یخ شده اند و آب نمی شوند! همچنین با نام هایی مانند کریستال کوهی یا الماس آلاسکا نیز شناخته می شود. در فارسی به سنگ کریستال کوارتز شفاف «دور کوهی» اطلاق می شود که به معنای مرواریدی است که از کوه استخراج می شود و اشاره به پاکی و سفیدی این سنگ دارد. بیلور کوهی نام قدیمی آن است که به در کوهی تبدیل شده است.
صدف آبالون
صدف ها از زمان های قدیم برای تزئین و زینت استفاده می شده است. مرواریدها و صدف های آبلون رنگ های روشن و کمانی دارند. آبالون متعلق به شاخه نرم تنان و راسته گاستروپوداست. صدف های آبالون به عنوان منبع غذایی برای فرهنگ های حاشیه اقیانوس آرام بسیار ارزشمند بوده و گوشت آنها به عنوان یک غذای لذیذ در نظر گرفته می شود. مردم مائوری نیوزلند آن را پائوا می نامند. نام abalone از کلمه اسپانیایی abulón گرفته شده است. اسپانیایی ها این نرم تن دریایی را به دلیل شکل گوش مانند oreja de mar می نامند که به معنای "گوش دریا" است.
سنگ سرافینیت
سرافینیت نوعی کلینوکلور با بافت متراکم و ریزدانه و از گروه کلریت ها است. اغلب کلریت سبز نامیده می شود، معمولاً یک جنگل سبز تیره غنی با درخشش میکا مانند نقره ای و پر است. به ندرت می تواند در انواع قرمز، زرد، طلایی یا سیاه ظاهر شود. نام سنگ سرافینیت از کلمه یونانی سرافیم به معنای "موجود آسمانی بالدار" گرفته شده است، زیرا دارای بافت فیبری پر مانند و رنگین کمانی است. الیاف شبیه بالهای نقرهای پردار هستند که درون گوهری به رنگ سبز تیره جنگلی پرواز میکنند. به همین دلیل است که معانی سنگ سرافینیت عمیقاً به آسمان گره خورده است.
سنگ ماه
سنگ ماه در انگلیسی به عنوان سنگ ماه شناخته می شود. این نام به دلیل درخشش سفید مایل به آبی آن به دلیل ساختار لایه مانند ظریفی است که در آن وجود دارد که در شب بین ابرها نوعی درخشش مانند ماه را تداعی می کند. هندوها بر این باور بودند که این سنگ از پرتوهای ماه ساخته شده است و اگر زمانی که ماه کامل می شود، سنگ ماه را روی زبان خود بگذارد، می تواند آینده خود را ببیند! سنگ ماه سنگی است که در ساخت جواهرات بسیار محبوب است و در واقع از یونان و روم باستان در جواهرات استفاده می شده است. این جواهر در دوران هنر نو و مدرسه هنری آرنائو در اواخر قرن نوزدهم بسیار محبوب بود. زرگر معروف فرانسوی «رنه لالیک» نیز مانند بسیاری از معاصران خود از این سنگ در کارهای خود به عنوان سنگ جواهر استفاده می کرد.