سنگ سرافینیت
مشخصات سرافینیت
سرافینیت معمولاً یک رنگ تیره و سبز جنگلی تا خاکستری (بندرت رنگ قرمز) دیده می شود و دارای سختی بسیار پایینی بین 2 تا 2.5 در مقیاس موس دارد. سرافینیت همچنین در رنگ تیرهتری متشکل از درونگیرهای مس وجود دارد که به آن «سرافینیت طلایی» میگویند. معمولاً اوپک با مناطقی مات است که به نور اجازه می دهد تا به زیبایی از طریق اینکلوژنهای میکا نقره ای و پر مانند شکسته شود. ضریب شکست این سنگ نزدیک به زمرد و آکوامارین است. مانند تمام کلریتها، سرافینیت در یک جهت رخ کاملی دارد. با این حال، بر خلاف اکثر کلریت ها که با سیستم کریستالی تری کلینیک هستند، سرافینیت مونوکلینیک است. هنگام صیقل دادن، این گوهر درخششی مرواریدی تا روغنی یا کدر را نشان می دهد. بدلیل سختی پایین، اغلب به صورت کلکسیونی ، اشیا دکوری و کاروینگ، اسلایس، گوی ، مهره ، منشور و به ندرت آویز و انگشتر استفاده می شد.
تاریخچه و معادن سرافینیت
نیکولای ایوانوویچ کوکشاروف، کانی شناس روسی، سرافینیت را در نزدیکی دریاچه بایکال در سیبری کشف کرد. تحقیقات او در کانی شناسی باعث شد در سال 1865 مدیر «انجمن کانی شناسی سلطنتی» سنت پترزبورگ شود. تخمین زده می شود که حدود 20 تا 25 میلیون سال قدمت داشته باشد، دریاچه بایکال قدیمی ترین دریاچه آب شیرین موجود در جهان است. بسیاری از گونه های حیاتی دریاچه فقط در آنجا وجود دارند. این سنگ در ذخایر اسکارن آهن کورشونوفسکویه در استان ایرکوتسکایا در شرق سیبری رخ می دهد. این ذخایر به دلیل برهمکنش ماگمای مذاب با سنگ آهک و دولومیت تشکیل شده و محیط دگرگونی ایده آلی را برای رشد سرافینیت ایجاد کرده است. در سال 1851، نمونههای سرافینیت در غرب چستر، پنسیلوانیا یافت شد. از آن زمان، مکان های دیگری در سراسر ایالات متحده نیز سرافینیت را کشف کرده اند. در حالی که سایر مناطق جهان، از جمله اروپا نیز سرافینیت را شناسایی کرده اند، ذخایر اولیه در نزدیکی دریاچه بایکال باقی مانده است. کلینوکلور را می توان در کشورهای دیگر از جمله اسپانیا، سوئیس، روسیه، ترکیه و ایتالیا نیز یافت.
نحوه تشکیل
پیدایش و تشکیل سرافینیت در درجه اول از طریق فرآیندهای دگرگونی، به ویژه دگرگونی منطقه ای ایجاد می شود. در طی این پدیده زمینشناسی، سنگهای موجود در معرض دما و فشار بالا قرار میگیرند و باعث دگرگونیهای شیمیایی و فیزیکی میشوند. این تغییرات منجر به تشکیل کانی های جدید از جمله سرافینیت می شود. ماده اولیه برای تشکیل سرافینیت معمولاً از سنگ های غنی از منیزیم مانند دولومیت، کلسیت یا سرپانتین تشکیل شده است. این سنگ ها اغلب دارای مواد معدنی مانند میکا و تالک هستند که نقش مهمی در دگرگونی های بعدی دارند. در طول فاز سرد شدن و تبلور، کانی سرافینیت تازه تشکیل شده، اینکلوژنهای میکای فیبری را در ساختار خود قرار می دهد. این درونگیرها در امتداد جهتهای کریستالوگرافی خاص قرار میگیرند و باعث ایجاد شاتویانسی در سرافینیت میشوند. این پدیده بهعنوان انعکاس درخشان و پر مانندی که هنگام تعامل نور با درونگیرهای همجهت دیده میشود، آشکار میشود.
مطالب مرتبط
سنگ خورشید
سنگ خورشید یا ساناستون (Sunstone) درمیان طراحان خلاق جواهرات و به خصوص در میان مردم مناطقی که در آن به صورت تجاری استخراج میشود، از محبوبیت خاصی برخوردار است. این یک سنگی نیست که در هر فروشگاه جواهر دیده می شود. بسیاری از خریداران جواهرات هرگز این سنگ را ندیده اند اما به محض اینكه به شخصی سان استون را نشان دهید اغلب مجذوب آن شده و می خواهند آن را امتحان كنند. اگر یک جواهرفروش لحظه ای برای آموزش به خریدار در مورد پدیده اونتورسنسی آن آموزش دهد میتواند براحتی آن را بفروشد.
سنگ کریستال (دُر کوهی)
کلمه کریستال سنگ از کلمه یونانی کریستالوس گرفته شده است و از آنجایی که سنگ کریستال کوارتز شفاف و بی رنگ بود، یونانی ها که در گذشته از خواص سنگ کریستال کوارتز استفاده می کردند، تصور می کردند که این کریستال ها مایعاتی هستند که از دل خارج می شوند. از کوه، برای همیشه تبدیل به یخ شده اند و آب نمی شوند! همچنین با نام هایی مانند کریستال کوهی یا الماس آلاسکا نیز شناخته می شود. در فارسی به سنگ کریستال کوارتز شفاف «دور کوهی» اطلاق می شود که به معنای مرواریدی است که از کوه استخراج می شود و اشاره به پاکی و سفیدی این سنگ دارد. بیلور کوهی نام قدیمی آن است که به در کوهی تبدیل شده است.
صدف آبالون
صدف ها از زمان های قدیم برای تزئین و زینت استفاده می شده است. مرواریدها و صدف های آبلون رنگ های روشن و کمانی دارند. آبالون متعلق به شاخه نرم تنان و راسته گاستروپوداست. صدف های آبالون به عنوان منبع غذایی برای فرهنگ های حاشیه اقیانوس آرام بسیار ارزشمند بوده و گوشت آنها به عنوان یک غذای لذیذ در نظر گرفته می شود. مردم مائوری نیوزلند آن را پائوا می نامند. نام abalone از کلمه اسپانیایی abulón گرفته شده است. اسپانیایی ها این نرم تن دریایی را به دلیل شکل گوش مانند oreja de mar می نامند که به معنای "گوش دریا" است.
سنگ ماه
سنگ ماه در انگلیسی به عنوان سنگ ماه شناخته می شود. این نام به دلیل درخشش سفید مایل به آبی آن به دلیل ساختار لایه مانند ظریفی است که در آن وجود دارد که در شب بین ابرها نوعی درخشش مانند ماه را تداعی می کند. هندوها بر این باور بودند که این سنگ از پرتوهای ماه ساخته شده است و اگر زمانی که ماه کامل می شود، سنگ ماه را روی زبان خود بگذارد، می تواند آینده خود را ببیند! سنگ ماه سنگی است که در ساخت جواهرات بسیار محبوب است و در واقع از یونان و روم باستان در جواهرات استفاده می شده است. این جواهر در دوران هنر نو و مدرسه هنری آرنائو در اواخر قرن نوزدهم بسیار محبوب بود. زرگر معروف فرانسوی «رنه لالیک» نیز مانند بسیاری از معاصران خود از این سنگ در کارهای خود به عنوان سنگ جواهر استفاده می کرد.